SINUNOG NG ASAWA KO ANG KAISA-ISA KONG MAAYOS NA DAMIT UPANG HINDI AKO MAKADALO SA KANYANG PROMOTION PARTY. TINAWAG NIYA AKONG “KAHIHIYAN”. NGUNIT NANG BUMUKAS ANG MGA PINTO NG GRAND BALLROOM, LUMITAW AKO SA ISANG PARAANG HINDI NIYA KAILANMAN INASAHAN—AT ANG GABING IYON ANG TULUYANG WUMASAK SA KANYANG MUNDO.
Nang bumukas ang naglalakihang gintong pinto ng grand ballroom, tumigil ang musika at tila nawalan ng hininga ang lahat ng mga panauhin. Sa gitna ng liwanag, naglakad ako nang may dahan-dahan at nag-uunahang kislap ng mga dyamante sa aking leeg at balikat. Ang aking Parisian gown na kulay hatinggabi ay sumasayad sa pulang kapet, at ang bawat hakbang ko ay puno ng awtoridad na hindi nila kailanman nakita sa akin.
Nakita ko si Marco sa dulo ng bulwagan, nakahawak sa baywang ni Valerie at may baso ng champagne sa kamay. Nang magtagpo ang aming mga mata, nalaglag ang kanyang baso at nabasag sa sahig. Namutla siya, ang kanyang mga labi ay nanginig, at pilit siyang kumukurap na parang hindi makapaniwala na ang “basurang” iniwan niya sa likod-bahay ay ang babaeng nagliliwanag ngayon sa harap ng pinakamakapangyarihang tao sa bansa.
“Clara? Anong… paano?” nauutal niyang bulong habang papalapit ako. Sinubukan niyang humarang, marahil ay balak akong paalisin bago pa siya mapahiya, ngunit agad siyang naitulak pabalik ng aking mga security detail.
Umakyat ako sa entablado at kinuha ang mikropono mula sa emcee. Ang buong Board of Directors, kabilang ang ama ni Valerie, ay sabay-sabay na tumayo at yumukod sa akin. “Magandang gabi sa inyong lahat,” panimula ko, ang boses ko ay kasinglamig ng yelo. “Naparito ako hindi lamang para ipagdiwang ang tagumpay ng Vanguard Empire, kundi para linisin ang kumpanyang ito mula sa mga ahas na nag-aakalang kaya nilang tapakan ang dangal ng iba dahil lamang sa posisyon.”
Tumingin ako nang diretso kay Marco, na ngayon ay pinagpapawisan na nang malapot sa gitna ng karamihan. “Mr. Marco dela Vega,” tawag ko sa kanyang buong pangalan. “Sinasabi mong Vice President ka na ngayon, ngunit nakalimutan mong sa kumpanyang ito, ako ang nagpapasya kung sino ang aakyat at sino ang babagsak sa lupa. Ngayong gabi, hindi lang ang iyong promosyon ang binabawi ko. I am officially filing for annulment, at dahil sa mga ebidensya ng iyong pangmamaltrato at tangkang pagnanakaw sa ating mga joint assets, sisiguraduhin kong wala kang makukuha kahit isang sentimo.”
Sa harap ng lahat, iniabot ko ang isang folder sa Chief of Police na naghihintay sa gilid. “Security, ilabas ang taong iyan. He is no longer part of Vanguard Holdings, at simula sa sandaling ito, Blacklisted na siya sa lahat ng industriya sa bansa.”
Humagulgol si Marco, lumuhod siya sa sahig at nagmakaawang patawarin ko siya, ngunit huli na ang lahat. Habang kinakaladkad siya palabas ng ballroom sa harap ng mga camera at ng mga taong nais niyang hangaan siya, tinalikuran ko siya nang walang pag-aalinlangan. Ang apoy na ginamit niya para sunugin ang aking damit ay siya ring apoy na tumupok sa kanyang kinabukasan. Ngayong gabi, hindi lang ako bumangon mula sa abo—binawi ko ang korona na matagal ko nang dapat suot, at iniwan ko siyang bankrupt, luhaan, at tunay na walang-wala.